امید به یک هدف جدید برای مقابله با چاقی و دیابت

 17دسامبر 2018- محققان دانشگاه ایالتی لوئیزیانا در تحقیقاتی به رهبری پرفسور Suresh Alahari و پرفسورFred Brazda  استاد بیوشیمی و میکروب شناسی در LSU Health New Orleans، پروتئین جدیدی را کشف کردند که ممکن است هدفی امیدوار کننده برای درمان و یا جلوگیری از اختلالات متابولیکی باشد. این مطالعه همچنین برای اولین بار تفاوت متابولیسمی بین موشهای نر و ماده را گزارش کرد. یافته های این تحقیق در شماره ی ماه دسامبر 2018، مجله بین المللی چاقی منتشر شده است.

محققان مطالعاتی را بر روی مدل موش و بافتهای انسانی انجام دادند تا درک ما در مورد نقش Nischarin را ارتقا دهند. این پروتئین جدید توسط آزمایشگاه پرفسور Alahari، کشف شده و در توزیع چربی و مقاومت به انسولین که منجر به دیابت و چاقی می شود، نقش دارد. Nischarin به عنوان یک داربست مولکولی عمل می کند و در مسیر سیگنالینگ انسولین دخیل است.

پرفسور Alahari  می گوید: اختلال در عملکرد Nischarin منجر به مقاومت به انسولین فقط در موش های ماده( نه موشهای نر) می شود، این موضوع نشان می دهد که Nischarin از زنان در مقابل دیابت محافظت می کند. داده های انسانی نیز نشان می دهند که بیان Nischarin در بافت چربی افراد چاق سرکوب می شود. تولید مقادیر زیادی از Nischarin با کاهش BMI و بهبود متابولیسم گلوکز و چربی ارتباط دارد.

محققان با استفاده از موش های آزمایشگاهی حامل جهش در ژن کد کننده ی Nischarin و همچنین موش های وحشی که با رژیمهای غذایی پر چرب و رژیم غذایی مخصوص جوندگان(chow) تغذیه می شدند، تفاوتهای جنسیتی در توزیع چربی در بدن، افزایش مقاومت به انسولین و کاهش تحمل گلوکز را در موشهای ماده یافتند.

دانشمندان همچنین برای برقراری ارتباط بین تحقیقات انجام شده در موشها با بیماریهای انسانی، نمونه های زوج از چربی زیر جلدی و چربی احشایی بدن انسان را از 400 نفر (267 زن و 133 مرد) در سنین 19 تا 93 ساله ، با BMI از 18.9 تا 78.9 کیلوگرم بر متر مربع تهیه و بررسی کردند. محققان دریافتند که بیان پروتئین Nischarin در بافت چربی زیر جلدی و احشایی افراد چاق کمتر است. اکثر پارامترهای مرتبط با چاقی- اختلال در متابولیسم گلوکز و چربی و همچنین مقاومت به انسولین- و همینطور وزن، اندازه ی دور کمر و نسبت دور کمر به دور باسن، با بیان Nischarin همبستگی معکوس دارند. آنها همچنین دریافتند که بیان Nischarin در چربی احشایی بیشتر است.

با توجه به گزارش مراکز کنترل و پیشگیری از بیماری ها، درصد بزرگسالان آمریکایی که پس از در نظر گرفتن سن، در رده ی افراد چاق قرار می گیرند و یا به دیابت مبتلا هستند، در همه ی ایالتها از سال 1994 تا 2015 افزایش یافته است. در سال 1994، بجز دو ایالت، در سایر ایالتها، شیوع چاقی کمتر از 18 درصد بود و در هیچ ایالتی شیوع چاقی بیش از 22 درصد نبود. درحالیکه در سال 2015، شیوع چاقی در هیچ ایالتی کمتر از 18 درصد نبود و در همه ی ایالتها بجز یک ایالت شیوع چاقی بیش از 22 درصد گزارش شد. به همین ترتیب برای دیابت تشخیص داده شده در سال 1994، در هیچ ایالتی شیوع دیابت بالاتر از 6 درصد نبود. اما در سال 2015، در تمام ایالتها شیوع دیابت بیش از 6.0 درصد گزارش گردید؛ و در 27 ایالت شیوع دیابت از 9.0 درصد فراتر رفته بود. پرفسور Alahari می گوید: آگاهی از اینکه چگونه Nischarin در بافت های چربی باعث اختلال متابولیکی می شود، ممکن است وجود پارادایمی(الگوواره) جدید را در مطالعات متابولیکی تأیید کند.

منبع و سایت خبر:

International Journal of Obesity (2018). DOI: 10.1038/s41366-018-0241-8

https://medicalxpress.com/news/2018-12-rx-obesity-diabetes.html